Algemene betekenis van de term 'Video'
Video ("ik zie", afgeleid van het Latijnse videre, "zien") is de elektronische synchrone opname van bewegend beeld en geluid. Video kan worden opgenomen en weer afgespeeld. Moderne videostandaarden laten toe meer informatie op te nemen, bijvoorbeeld tekst voor een synchrone ondertiteling. Film (in de strikte betekenis) is in tegenstelling tot video niet elektronisch, maar fotografisch. Film bestaat in feite uit een serie dia's. Tegenwoordig overlapt het woord "video" de term "film". Televisie is bij niet-live uitzendingen door de opname, montage en weergave een toepassing van video, waarbij het videosignaal via zenders of kabel verzonden wordt.
Inhoud |
Videoformaten
Er kunnen twee typen videoformaten worden onderscheiden, het codeerformaat en het mediumformaat. De eerste bepaalt hoe video gecodeerd kan worden om makkelijk of veilig overgedragen te worden, de tweede bepaalt hoe video op een medium gezet wordt en er weer van wordt gelezen.
Over die onderverdeling heen loopt weer een onderverdeling in analoog en digitaal.
Analoge videocoderingen
Analoge videomedia
- Band:
- Cassette (band)
Digitale videocoderingen
- DIVX, ook wel MP4-codec genoemd
- H.263
- H.264
- MPEG1 Werd populair door CD-i
- MPEG2 toepassing onder andere voor DVD, HDV en Betacam IMX
- QuickTime
- FLV Flash video, vooral populair door het gebruik voor webvideo
(Sommige van de hierbovengenoemde coderingen zijn metabestandsformaten die andere van de genoemde coderingen kunnen bevatten.)
Digitale videomedia
- Cassette (band):
- Andere opslagmedia:
Zie ook
- AMPEX
- codec
- videocamera
- De term video wordt vaak gebruikt voor de videorecorder of de videocassette, zie VHS.
Bronvermelding
Deze tekst is een bewerking van een originele tekst, afkomstig uit de 'reguliere' Wikipedia, waarvan de link is: http://nl.wikipedia.org/wiki/Digitalisatie_%28beeld%29
